حقوق شهروندی دکتر حسین شریفی طراز کوهی

حقوق شهروندی دکتر حسین شریفی طراز کوهی

ویسنده محترم در بخشی از مقدمه کتاب حاضر بیان داشتند که روند پر شتاب جهانی شدن امور، که توامان همگون سازی و گونه گونی را افاده می کند، حکایت از این واقعیت دارد که امروزه در دنیای کم و بیش زندگی می کنیم نه دنیای همه یا هیچ.

دنیایی که فارغ از زمینه ها و عوامل ذی مدخل سیاسی، بر ابعاد اخلاقی-انسانی تکیه دارد و به موازات آن افکار عمومی جهانی به تاسی از آموزه های عقلانی، اخلاقی و وجدانی و ضد ارزش تلقی کردن خشونت، اصل شرافت و کرامت انسان را ملاک برخورداری شهروندان جوامع از استحقاق های حیات جمعی و فردی تلقی می کند و آن را مستلزم ایجاد نظم حقوقی می داند.

حقوق شهروندی در واقع حد وسط حقوق دولت و حقوق آحاد جامعه تلقی می گردد.
به عبارت دیگر حقوق شهروندی میان تکالیف و حقوق انسان به مثابه موجودی ذی شعور که بنا دارد با همگنان خود در جامعه ای صلح آمیز زندگی کند و اخلاق و عقل و وجدان خود را در پرتو درکی که از ارزش های حیات مشترک بشری دارد، در یک فضای تعاملی ارتقا بخشید.
مردم و شهروندان جامعه از از دولت مقتدر خود درخواست دارند تا امنیت خاصی برای آن ها فراهم نمایند که نگرانی ها و دغدغه های آن ها در جهان صنعتی، در زندگی متاثر از این روند پیچیده و کسل کننده را کاهش دهد.
باید تاکید شود که حاکمیت فعال پویا و منعطف، اما حاذق و مقتدر متعلق به جامعه ای است که آحاد آن آگاهانه و مسئولانه نسبت به کارکرد نهادهای حاکمیتی، حساس اند و واکنش نشان می دهند؛ ارزیاب نقّاد هستند، نه نظاره گر صرف؛ یعنی روابط بین دولت و شهروندان، حاکمیت و آحاد اجتماع، به کارکرد حاکمیت، عمق و گستره می بخشد.
اگر کارکرد اساسی دولت و نهادهای حاکمیتی-عمومی حفظ نظم، تامین امنیت و اجرای قانون باشد، این غایت برای جامعه و آحاد شهروندان باید طراحی و اجرا گردد به گونه ای که نه تنها شفاف و قابل ارزیابی باشد بلکه از ساز و کارهای نظارتی و کنترلی لازم نیز برخوردار باشد.